روز چهاردهم

تو خیالم برمی‌گردم به دو هفته پیش. دوشنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۶. آخرین روزی که درخت خانواده ریشه در خاک داشت. این بار درست طبق تصمیمی که نزدیک به یک ماه قبل گرفتم، بعد از اتمام ساعت کاری، وسایلم را جمع می‌کنم و راهی اصفهان می‌شوم. قرار است شب تا صبح من کنار بستر پدر مراقبش باشم. تا صبح بیدار می‌مانم و آخرین نفس‌هایش را نظاره‌گرم. شاید حتّی دستش موقع احتضار در دست من باشد.

آقای دکتر بنویسید سوژه عذاب وجدان دارد و مدام خود را سرزنش می‌کند.

حتّی به عقب‌تر برمی‌گردم، قید سفر مشهد را می‌زنم و آخر هفته به اصفهان می‌آیم. با برادرها حمامش می‌کنیم. این بار احتمالاً در بسترش. پوست خشکی‌زده‌اش را لوسیون می‌زنم. می‌شود باز هم به عقب رفت؟ مثلاً رمضان را هم اصفهان باشم؟ قبل‌ترش چه؟ اصلاً می‌شود برگردیم به آن روزی که در کوچه به دو سمت مخالف هم حرکت می‌کردیم، او آرام و با زحمت به خانه می‌رفت و ما پی گردش؟ می‌شود با هم برگردیم خانه؟ دور هم باشیم؟

بنویسید سوژه رؤیاهایش را در گذشته جستجو می‌کند.

اگر می‌شود برویم قبل‌تر. خیلی قبل‌تر. آن قدر برویم عقب که بشود به جای این که حالا شده‌ام، بشوم آن‌چه که پدرم می‌خواست. پسری که با دیدنش لبخند روی لب پدر بنشیند. پسری که خاطر پدر از داشتنش مطمئن شود. نه اینکه هستم و هیچ وقت مورد پسندش نبود.

آقای دکتر بنویسید سوژه اختلال هویت دارد.

آدم تا جوان است، احساس می‌کند که برای جلو رفتن مرزی پیش رو ندارد. انگار سرشاخه‌های درختی که دست دراز کرده‌اند خورشید را بگیرند. حالا ناگهان ریشه‌های درخت از خاک برآمده‌اند و خشکی به شاخه‌ها زده. انگار یک نفر زمین را محکم پرتاب کرده به سوی شاخه‌ها و دور نیست وقتی که شاخه‌ها و زمین آشنا شوند.

بنویسید سوژه مالیخولیا دارد. بنویسید دکتر.

پ.ن: حق تو بیش از این‌هاست ولی من ناتوانم. هنوز طاقت ندارم لیست شماره‌هایم را بالا پایین کنم. چشمم که به اسمت می‌خورد ناخودآگاه باید باور کنم که رفته‌ای. رفته‌ای و قصّهٔ خالکوبی‌های پهلوان خلیل را برایمان نگفته‌ای. حالا باید بگردم در خاطرم و صدایت رو خوب مرور کنم. از بین همهٔ چیزهایی که گفته‌ای، «بیا آقا جون» گفتنت برای نوه‌ها پر از شادی است و «رفت که رفت که رفت» پر از افسوس …

منتشرشده توسط

سعید

آدم ساده‌ای که دوست دارد بخواند، سفر کند، تماشا کند و کنار آن‌هایی باشد که دوستشان دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *