از مصائب انسان بودن

مردها خطا می‌کنند، زن‌ها زجرش را می‌کشند.

پ.ن: چند وقتی هست که اینجا چیزی ننوشتم. شاید یه پست اینجا ایران است بذارم یا اینکه به سکوت ادامه بدم.

منتشرشده توسط

سعید

آدم ساده‌ای که دوست دارد بخواند، سفر کند، تماشا کند و کنار آن‌هایی باشد که دوستشان دارد.

5 دیدگاه در “از مصائب انسان بودن”

  1. اصلنشم جالب نیست این سکوت. قابل توجیه هم نیست حتا. از وقتی ازدواج کردی این‌طوری شدیا. واقعا این می‌تونه از تبعات منفی تاهل باشه که هنوز توی آمارهای جهانی ثبت نشده.

  2. خواستم دعوت کنم ازت که سکوتتو بشکنی و حرفی بزنی، یاد قسمتی از شعر علی صالحی افتادم:

    از شب که گذشتیم حرفی بزن سلام نوش لیموی گس!

    نه من سراغ شعر می روم نه شعر از من ساده سراغی گرفته است

    تنها در تو به حیرت می نگرم زیراهرگز تا بدین پایه عاشق نبوده ام

    پس اگر این سکوت تکوین خوانا ترین ترانه ی من است تنها مرا زمزمه کن

    ای ساده …ای صبور…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *